Michael Schumacher’i hızlı yapan tek bir pedal hareketi değildi. Sol ayakla fren yapabilmesi, bazı virajlarda gazı tamamen kapatmadan hafif frenle otomobilin dengesini yönetmesine alan açıyordu. Telemetri karşılaştırmaları onun gaz, fren ve direksiyon girdilerini çok ince aralıklarla kullandığını gösterdi. Fakat yedi şampiyonluğu yalnız bu tekniğe bağlamak resmi küçültür. Schumacher’in asıl gücü, hissettiği şeyi mühendise aktarabilmesi, otomobile göre sürüşünü değiştirmesi ve bunu yarış boyunca sürdürecek fiziksel kapasiteye sahip olmasıydı.
Sol ayak fren ne kazandırıyordu?
Sağ ayak gazda kalırken sol ayağın freni yönetmesi, iki pedal arasındaki geçiş süresini kısaltır. Daha önemlisi, sürücü gerektiğinde iki komutu kısa süre üst üste bindirebilir. Schumacher ile takım arkadaşlarının telemetri izleri üzerine yayımlanan analizlerde onun bazı virajlarda gazı tamamen kesmeden küçük fren girdileriyle otomobili yerleştirdiği anlatılır.[1]
Bu, her virajda sabit yüzde gaz açık tuttuğu anlamına gelmez. Pedal izi aracın yılına, virajın hızına, yakıt yüküne ve lastiğe göre değişir. Hafif fren arka aksın yükünü ve otomobilin dönme davranışını düzenlemeye yardım edebilir. Gazın açık kalması da motor tepkisini hazır tutabilir. Aerodinamik kazanç ise egzoz ve taban tasarımına bağlıdır; Schumacher’in bütün dönemlerine tek bir downforce açıklaması yapıştırılamaz.
Viraja hızlı girmek tek başına yetmiyor
Geç fren yapan herkes hızlı tur atamaz. Freni bırakma anı, direksiyon açısı ve gazın geri gelişi birbirine uymalıdır. Otomobil önden kayıyorsa daha çok direksiyon çevirmek hızı kurtarmayabilir. Arka taraf hareketliyse gazı aceleyle açmak çıkışı bozar.
Schumacher’in görüntülerinde ve telemetri anlatılarında dikkat çeken şey, otomobil kaymaya başladıktan sonra büyük bir düzeltme yapmak yerine küçük girdilerle dengeyi canlı tutmasıydı. Kontrol milisaniyelikti ama rastgele değildi. Aynı virajı tekrar tekrar okuyup aracın verdiği cevaba göre ellerini ve ayaklarını ayarlıyordu.
Telemetriyi yalnız mühendisler okumuyordu
Schumacher mekanik geçmişi olan, test çalışmasına büyük önem veren bir pilottu. Kendi hissini hız, gaz, fren, direksiyon ve araç davranışı verileriyle karşılaştırabiliyordu. James Allen’ın Schumacher’in kariyerini ve çalışma biçimini ele alan kitabında bu teknik geri bildirim döngüsü, onu ayıran temel özelliklerden biri olarak anlatılır.[1]
Telemetri tek başına hızlı tur üretmez. Veri, sürücünün nerede zaman kaybettiğini gösterebilir. O kaybın nedenini hissedip otomobil ayarına veya sürüşe çevirmek başka bir beceridir. Schumacher’in takımla kurduğu avantaj burada büyüyordu.
Virajın içindeki zincir
Hızlı tur tek bir pedal hareketinden değil, birbirine bağlanan çok kısa kararlardan çıkar.
- Fren noktasıHızı doğru anda düşür
- Aracı döndürDengeyi koru
- Pedal geçişiGecikmeyi azalt
- Viraj çıkışıÇekişi bozmadan hızlan
Gaz ve frenin örtüşme miktarı otomobile, viraja ve döneme göre değişir; sabit bir yüzde değildir.
Boyun antrenmanı neden bu kadar önemli?
Virajda otomobil yön değiştirirken kasklı baş düz gitmek ister. Gövde koltuğa sıkıca bağlıyken bu yükün önemli bir bölümü boyun ve omuzlara kalır. Başın yana düşmesi yalnız rahatsızlık yaratmaz; görüş çizgisini ve direksiyon hassasiyetini de bozabilir.
Motor sporlarının fizyolojisini inceleyen derlemeler, yüksek G yüklerinde postürü koruyan kas çalışmasını, uzun süre yüksek kalan kalp hızını, sıcaklığı ve zihinsel stresi birlikte vurguluyor.[2] Formula 1’in antrenman anlatımında direnç bantları ve özel yüklerle boynun farklı yönlerde çalıştırıldığı görülüyor.[3] Schumacher’in döneminde sürücü kondisyonuna verdiği önem de rakipleri tarafından sıkça fark edilen taraflarından biriydi.
Hızın görünmeyen maliyeti
Bir turdaki küçük direksiyon ve pedal düzeltmeleri dışarıdan zahmetsiz görünebilir. Yarış boyunca aynı hassasiyeti korumak ise yorucudur. Motor sporlarında ölçülen kalp hızı, ısı yükü ve dikkat talebi sürücünün yalnız oturmadığını gösteriyor.[2][4] Yorgunluk büyüdüğünde fren noktası, görüş ve karar kalitesi de etkilenebilir.
Schumacher’i öne taşıyan tablo bu yüzden daha geniş. Sol ayak fren ve gaz-fren çakışması onun araç kutusundaki önemli parçalar arasındaydı. O parçaları değerli yapan, teknik uyum, veriyle çalışma, tekrar ve fiziksel hazırlığın aynı kişide buluşmasıydı.
Bir teknik mi, eksiksiz bir sistem mi?
Schumacher’in farkını yalnız sol ayak frenine indirmek, işin büyük bölümünü kaçırır.
Görünen hareket
- Sol ayakla fren
- Hızlı pedal geçişi
- Milisaniyelik düzeltmeler
Onu mümkün kılan
- Telemetriyi ayrıntılı okuma
- Boyun ve kondisyon çalışması
- Mühendislerle sürekli geri bildirim
Kapak fotoğrafı Michael Schumacher’i değil, Formula tipi bir yarış otomobilini göstermektedir.
Kaynakça
Neye dayandık?
- James AllenMichael Schumacher: The Edge of Greatness. Headline Publishing, 2008. Schumacher’in sürüş, telemetri ve takım çalışma biçimini ele alan kitap.Kaynağı aç ↗
- Jacobs ve OlveyThe Physiology of Auto Racing. Current Sports Medicine Reports, 2019;18(7):246–251. PMID: 31246718.Kaynağı aç ↗
- Formula 1Neck workouts, cardio sessions and mental exercises — How to train like an F1 driver. Boyun, üst gövde, kardiyo ve zihinsel hazırlığa ilişkin resmî F1 anlatımı.Kaynağı aç ↗
- Yanagida ve ark.Speed ratio but cabin temperature positively correlated with increased heart rates among professional drivers during car races. Environmental Health and Preventive Medicine, 2016;21(6):439–445. DOI: 10.1007/s12199-016-0544-0. PMID: 27312140.Kaynağı aç ↗
- Formula 1Drivers Hall of Fame: Michael Schumacher. Kariyer özeti ve resmî istatistikler.Kaynağı aç ↗
Bu yazı genel bilgilendirme amacı taşıyor. Tanı veya kişisel tedavi önerisi değil. Özel bir sağlık durumun varsa uygulamayı kendi sağlık profesyonelinle değerlendir.
